Mooie foto's

Radiosterrenkundefoto's. Copyright ligt bij ASTRON tenzij anders aangegeven.

Klik op de foto's voor hoge resolutie versies.

 

 

 

 

Sterrenstelsel Cygnus A, waargenomen met de LOFAR telescoop. Copyright: LOFAR. Radio: J.  McKean (ASTRON); Chandra röntgen: M. Wise (ASTRON).

 

 

Sterrenstelsel M87, waargenomen met de LOFAR telescoop. Copyright: F. de Gasperin namens de LOFAR samenwerking.

De optische uitstraling en neutral waterstof in de Leo Ring.
De "8 o'clock arc" is een op de zwaartekracht gelensd stelsel bij roodverschuiving 2,7, waarbij veel sterren momenteel worden gevormd.
Abell 2218 is een op de zwaartekracht gelensd cluster.

Dit beeld laat een diep radiobeeld zien dat verkregen is met de Westerbork Synthese Radio Telescoop (WSRT) zien en dat over een optisch beeld (gemaakt met de CFHT) is gelegd van een gebied in de hemel in het midden van het massieve sterrenstelselcluster Abell 2218.

Het cluster fungeert als een zwaartekrachtlens, die de hele zwakker radiobronnen achter de kern van het cluster vele malen vergroot. Met dit 'vergrootglas' kunnen sterrenkundigen 'high-redshift' sterrenvormende radiosterrenstelsels detecteren, die anders pas na vele maanden of zelfs jaren te observeren zijn na doorlopende, geïntegreerde waarnemingstijd met de WSRT.

Beeld van sterrenstelsel NGC 6946. Radiobeeld gemaakt met de Westerbork telescoop.
 

Neutraal waterstof (blauw) gemeten in 20x12 uur met de Westerbork telescoop (Oosterloo, Sancisi & Fraternali 2007, AJ, 134, 1019).

Een halo (bolvormige ruimte die een melkwegstelsel omsluit) is gemeten op 22 kpc verticaal boven de disk. Het grootste deel van deze halo is gas dat van de disk in de halo geblazen is door stervorming, maar een klein deel is waarschijnlijk aanwas van gas van het intergalactisch medium. Dit soort aanwas is ook nodig om de lage omwenteling van het halo gas te verklaren.

 

De Crab Pulsar den Crab Nevel, zoals gezien met ASTRON's Westerbork telescoop en ESO's VLT telescopen, zijn een indrukwekkend paar. Slechts 10 mijl in diameter en 500.000 keer zo zwaar als de Aarde, zwiept de pulsar, een kosmische vuurtoren die elke seconde 30 keer rondtolt, rond bundels van felle radiogolven.

In dit beeld zien we een snapshot van 1 seconde van deze piekgolven als ze de Westerbork telescoop/ PuMaII (Pulsar Machine) bereiken na 6000 jaar van interstellair reizen (Joeri van Leeuwen/Ben Stappers). Credits foto: ASTRON/ESO/AURA.
Hoge resolutie versie (8000x5000, 2MB)

  Beelden van het neutraal waterstof in de sterrenstelsels Dwingeloo 1 en 2.
  Een ander soort beeld dan hieronder (3e foto van onder) van sterrenstelsel IC10.
 

De baan van J1903+0327 vergeleken met de baan van de Aarde. Vergeleken met de baan van de Aarde (links), beweegt de veel zwaardere pulsar (rechts) in een hele kleine en elliptische baan. (NB: de zon en haar begeleider zijn 10 keer zo groot gemaakt, de Aarde 1000 keer en de pulsar 100.000 keer).

J1903+0327 is een sneldraaiende pulsar in een verlengde baan rond een waarschijnlijk Zon-achtige ster, een combinatie die nooit eerder gezien is. Sterrenkundigen krabben zich achter hun oor over hoe het vreemde systeem zich heeft ontwikkeld: omdat de Zon-achtige ster de pulsar niet heeft kunnen versnellen tot zijn huidige snelheid, blijft het onduidelijk hoe het komt dat de pulsar zo snel roteert. Foto: Bill Saxton, NRAO/AUI/NSF; Paper: Champion et al. 2008, Science, 10.1126/science.1157580, arXiv:0805.2396.

Credits van de foto: NRAO/AUI/NSF/ASTRON.
 

 

Neutraal waterstof (blauw en contouren) bovenop een optisch beeld van Leo T. Leo T is een recent ontdekte kleine begeleider van de Melkweg, op een afstand van ongeveer 400 kpc. Het is het kleinste sterrenstelsel (MV = -7) waarvan we weten dat er kort geleden stervorming heeft plaatsgevonden. Het is extreem rijk aan neutraal waterstof.

Aan de profielen van het neutraal waterstof is duidelijk te zien dat Leo T zowel een  Koud Neutraal Medium heeft als een Warm Neutraal Medium, en is waarschijnlijk rond de grenzen van (niet-)vormende sterren aan het zweven. Foto: Emma V. Ryan-Weber, Ayesha Begum, Tom Oosterloo, Sabyasachi Pal, Michael J. Irwin, Vasily Belokurov, N. Wyn Evans, and Daniel B. Zucker 2008, MNRAS, 384, 535.

  Vier beelden van het nabije sterrenstelsel M81, gezien met vier verschillende telescopen, in optisch licht, infrarood, radiostraling en UV. Elke beeld benadrukt verschillende componenten van dit sterrenstelsel. Door deze beelden te analyseren, kunnen de processen die de vorming van nieuwe sterren in M81 reguleren, tot in detail bestudeerd worden.
  Een mozaiek van neutrale waterstof van het nabije dwergstelsel IC10 waarin sterren ontploffen. Gemaakt met de Westerbork telescoop.
  Een ander beeld van de halo van sterrenstelsel NGC 891.
  Deze figuur laat het snelheidsveld zien afgeleid voor het neutraal waterstof, en die gevonden voor de sterren en het geïoniseerde gas in elliptisch sterrenstelsel NGC 2974. Deze observaties tonen aan dat donkere massa goed is voor 60 procent van alle massa in het centrum van dit stelsel.

 

Design: Kuenst.    Development: Dripl.    © 2014 ASTRON